Ik ben 51 jaar en naar mijn weten teken ik al zo lang. Mijn vader vond dat ik een echt vak moest leren, dat werd architect en meubelmaker, zodat ik toch kon blijven tekenen. Ik zat een paar jaar op school in (het zuiden van) de Verenigde Staten en werd daar zeer geraakt door hoe mensen van verschillend ras met elkaar omgaan. Als mensen elkaar al niet als gelijkwaardig kunnen respecteren, hoe moet dat dan met dieren?

“Dieren zijn betere vrienden dan mensen” vind ik niet, maar dat de mens boven welk dier dan ook zou staan wil er bij mij niet in. Deze levenshouding bepaalde altijd al het onderwerp van al mijn tekenen en schilderen.
Scholing doorliep ik aan TH Delft en Academie voor Beeldende Kunsten Breda. Stagiaire als meubelmaker was ik in Japan, alwaar ik geduld leerde.

Tot zo’n tien jaar geleden heb ik het vak van architect en ontwerper uitgeoefend, toen moest ik wegens gezondheid keuzes doen. Ieder heeft een kleine kring van mensen om zich heen waar hij naar luistert, zo luisterde ik naar het advies om full time te gaan schilderen, tekenen, schrijven en bouwen. Hoofdonderwerp bleven mensen en dieren. Honden, specifiek Ierse Wolfshonden, is wat SIW-vrienden voornamelijk zien en dat doe ik ook heel graag.