HET VENIJN ZIT ‘M IN DE STAART
door Nathalie Robben

Kent u het probleem? Die enthousiast zwaaiende staart van uw Ier, die ergens tegenaan roffelt of met een zwieper ergens tussen komt? Ook ik ken dit probleem! In ons huis ging het er iets anders aan toe, de staart van onze Ierse wolfshond was ooit kapot geweest, maar daarna toch gelukkig genezen. Totdat baasjelief met het kammen een fout maakte: de wond ging weer open en het hele huis zat van voor tot achter onder het bloed. Een soort schilderij van Picasso dus. Het ging wel weer dicht, maar hij ( de hond) moest dan niet al te enthousiast doen. Eén verkeerde tik was voldoende om Picasso weer uit z’n dood te laten herrijzen. Wat te doen?

Bij de dierenarts kon ik kiezen uit twee staartlengtes die ze er af konden halen, mocht het niet genezen: met die boodschap werd ik naar huis gestuurd. En dan te weten dat mijn Ier een hartkwaal heeft en dat zo’n operatie dus niet zonder gevaar is. Na wat piekeren en puzzelen meende ik de oplossing gevonden te hebben. Ik vertelde dat aan Trudy Zantingh, die mij aanspoorde er een stukje over te schrijven, omdat er vast wel meer Ieren-eigenaren met hetzelfde probleem te kampen hebben. Natuurlijk zullen de meesten ook wel iets met verband proberen, maar of het blijft zitten, dat is de grote vraag. Op het moment dat ik dit schrijf, (half maart) zit mijn ‘bescherming’ er in ieder geval al twee weken op.

In eerste instantie natuurlijk een Ier met het staartprobleem. Vervolgens een schaar, wat stevig verband, een isolatierol met brede diameter en leukoplast. In de isolatierol knip je luchtgaatjes, zodat de warmte van de staart kan ontsnappen.

Ook plak je leukoplast om de rol, liefst een paar keer voor de stevigheid. Daarin – tegenover elkaar- maak je twee niet te grote gaten.Je knipt vervolgens twee stukjes verband af met een lengte van ongeveer 25 centimeter. In elk stuk verband leg je aan het uiteinde een dikke knoop. De twee stukken verband haal je vervolgens door de gaten (één door elk gat) op die manier dat de knoop aan de buitenkant zit. Dat lukt het beste met de schaar.

Stop nu de staart van de hond door de koker ( schuif de koker heen en weer zodat de haren glad zitten) leg de twee aan de bovenkant van de koker uitstekende stukken verband langs de staart en plak ze vast met leukoplast. Het uiteinde van de staart hangt nu als het ware in de koker. Moet de staart regelmatig worden behandeld, dan kun je het beste wat langere stukken verband knippen en die hoger vastmaken zodat je de koker ver genoeg naar boven kan schuiven om de wond te behandelen.Tenslotte heb ik nog een tip voor voor Ieren met een voet- of teenprobleem. Waarschijnlijk ben ik niet de eerste die dit heeft bedacht , maar een sokje voor baby’s van 6 tot 18 maanden past geweldig aan een Ierenpoot. Bij Sengers zijn ze te koop voor nog geen vier gulden en dan heb je 6 leuke sportsokjes, die wel op hun plaats blijven zitten.

Naschrift: Na bijna vier weken heeft de staartbescherming het toch begeven, na ernstig door mijn Ier te zijn mishandeld. Het kon ook haast niet anders, want het is erg licht materiaal, als je elke dag te maken hebt met muren, kasten, tafels etc. Toch ben ik erg blij met deze oplossing, want het heeft veel baat gehad. Inmiddels zit er een nieuwe rol omheen. NR

naar boven | www.stichting-ierse-wolfshond.com