In maart en begin april 2004 zijn we opgeschrikt door drie fatale gevallen van Babesiose bij honden, zonder eerder verblijf in het buitenland, vastgesteld in de regio's Den Haag en Arnhem, waar de infectie inmiddels ook bij tenminste zeven andere honden met verschijnselen is vastgesteld. De analyse wijst op Babesia canis, een protozoaire bloedparasiet die wordt overgedragen door Dermacentor teken, die niet in Nederland voorkomen.

Dermacentorteek
Dermacentor teken zijn drie-gastherige teken die zowel in warme als in gematigde streken voorkomen, maar in Europa reikt het verspreidingsgebied tot in Zuid-Engeland, Zuid-België en Midden-Duitsland. Dermacentor teken zijn al wel eerder gevonden op honden van teruggekeerde vakantiegangers en ze zijn vermoedelijk daarmee samenhangend incidenteel aangetroffen op honden die niet in het buitenland waren geweest.
De vraag dringt zich nu op of Dermacentor teken zich toch in Nederland hebben gevestigd, dit zal nader onderzoek moeten uitwijzen. Met het oog hierop wordt aan dierenartsen dringend geadviseerd om iedere patiënt met haemoglobinurie (bloedplassen) te verdenken van babesiose.

Verschijnselen Babesia
Babesia ontwikkelen zich uitsluitend in de erythrocyten van de hond. De incubatietijd varieert van één tot twee weken. In het acute stadium worden de volgende verschijnselen waargenomen: apathie, anorexie, hoge koorts, versnelde pols en ademhaling. Later kan de haemolytische anaemie ontstaan, die gepaard gaat met haemoglobinurie ( bloedplassen).
In dit stadium zijn de parasieten vaak gemakkelijk aantoonbaar in een bloeduitstrijkje. Zonder behandeling kan een aanzienlijk percentage van de voor het eerst geïnfecteerde honden aan Babesiose sterven; overlevende honden blijven de infectie dragen.
Babesia is anders dan de ziekte van Lyme niet overdraagbaar op de mens. Ook voor honden onderling is het overdraagbaarheids risico gering, uitsluitend via bloed–bloed contact kan de ziekte overgedragen worden. Dat zou bijvoorbeeld kunnen bij een fikse vechtpartij waarbij beide honden gewond raken, of wellicht ook via een wat minder agressieve daad de voortplanting.

Preventie
Het beste advies hieromtrent is zonder twijfel om tekenpreventie toe te passen. Hiertoe zijn verschillende middelen geregistreerd. Het is belangrijk dat de eigenaar zich realiseert dat geen van die middelen volledige zekerheid biedt. Dus is het daarnaast van belang om te adviseren honden die met name op braakliggende terreinen, verruigde graslanden of in natuurgebieden worden uitgelaten dagelijks op de aanwezigheid van teken te controleren (aftasten). Dit laatste was natuurlijk altijd zinvol met het oog op de inheemse teek.
Voor goede preventiemiddelen kunt u contact opnemen met uw dierenarts.

Wat te doen als hondenbezitter
* Zorg voor een goede preventie
* Tast regelmatig de hond af op mogelijke teken (dagelijks).
* Zorg ervoor een tekentang ter beschikking te hebben.
* Verwijder de teek op de juiste wijze, gebruik nooit alcohol of dergelijke middelen om de teek te verwijderen!
* Noteer waar en wanneer de hond een teek heeft opgelopen.
* Geef de verwijderde teek af bij uw dierenarts ter controle of het een Dermacentorteek betreft
* Als uw hond ziek wordt ( zie bovengenoemde verschijnselen) ga dan direct naar de dierenarts en stel hem/haar op de hoogte als de hond één of meerdere tekenbeten waar en wanneer heeft
  opgelopen. 
 

naar boven | www.stichting-ierse-wolfshond.com