| MIJN IER EN IK | illustratie: Angeliek
Wick |
 |
MIJN IER EN IK |
|
|||
|
TWEE PUPPY'S
Op deze foto zie je onze jongste zoon Koert en onze
"kleine" meid Irrah.
Vorig jaar zijn we als een blok voor haar gevallen na een bezoek bij José (Fionnmaë). Inmiddels woont Irrah al 9 maanden bij
ons en vooral onze jongste en Irrah zijn twee handen op één
buik. Beter gezegd, onder Irrah's buik, want daar zit hij We hebben veel gelezen over de |
 |
IerseWolfshond, maar wat een bijzondere hond is dit! Prachtig, beetje eigenzinnige kop. En de reacties op straat zijn wel speciaal, want een ieder sluit ze direct in het hart (sommigen niet, maar dat is vooral hun probleem). Elke keer als Irrah weer op iemand of een hond afstormt voor een knuffel zien je de mensen lachen. Zo'n grote hond en zo'n klein hartje! Familie Koops |
|
AEVEEN
 |
Mijn naam is ‘Shanbally Be queen
of the fairies’, mijn baasje vond dit een heel deftige naam, maar
omdat dit wel een èrg lange naam is die zo lastig is om te roepen,
is het Aeveen geworden, waar ik ook prima mee kan leven. Ik ben zojuist
16 weken geworden en ik woon in Friesland bij Erik en Irma Brouwers die
behalve twee jongens ook nog een Labrador hebben, dus een dolle boel zo
je zult begrijpen. Ik heb het vreselijk naar mijn zin bij mijn nieuwe baasjes, ook al moest ik in het begin wel een beetje wennen, ik miste mijn lieve moedertje en ook Jolanda, mijn tweede moeder, met wie ik een speciale band had, en liet dan graag mijn wolvenhuil horen, maar omdat niemand echt lekker inhaakte ben ik daar maar mee opgehouden, ik geloof tot grote vreugde van Jip, die ouwe labrador. Best leuk beest hoor, ze heeft van die lekkere zachte |
| oren waar je zo heerlijk in kunt bijten, maar ze is ook wel
eens mopperig en dan gromt ze naar me. Ik snap er niets van, die oren zijn
toch juist om in te bijten, ik doe dat ook altijd in mijn eigen staart en
benen en dat is dan altijd dolle pret Maar goed, van spelen wordt je moe,
dus ik zoek dan een lekker plekje in de keuken om even mijn schoonheidsslaapje
te doen. Soms word ik dan wakker en hoor nog nèt iets van: …nek
breken...veulenbenen...of zoiets...hm...zou ik in de weg liggen misschien? Na het slapen, gaan we weer vrolijk verder met spelen. Ik ren graag als een 'debiel' (tja, het zijn niet mìjn woorden) over het kleed - ik geloof zelfs dat ze dat er speciaal voor mij neergelegd hebben - en gooi dan mijn knuffelbeer hoog in de lucht. Deze beer heb ik gekregen van Sam, dat ene jongetje dat daar ook woont, hij vond mij in het begin een beetje zielig omdat ik zo huilde. Er zit een heel fijn slaapluchtje aan, omdat die beer altijd bij hem in bed lag. Helaas zitten er geen oogjes en een neusje aan dat je er af kan bijten, maar voor de rest is het een heel leuk ding. |
|
Ik ben ook al een keertje mee wezen varen in een bootje,
wat erg leuk was. Ik zette mijn voorpoten op èèn van de
bankjes en dan mijn neus de lucht in en snuiven maar...mmm...die wind
door mijn haren, ik voelde me net een schipper van de Kameleon. Iedereen
was ook erg onder de indruk van mijn zeebenen, en dat ik zo rustig bleef
vonden ze helemaal fantastisch. Ik werd een heel "stabiel" hondje
genoemd, wat het ook moge betekenen, maar mijn bazinnetje ging naast haar
schoenen lopen van trots, dus het zal wel iets positiefs zijn denk ik. Erik en Irma Brouwers |
 |